Oom Dirk: de brand storyteller uit mijn jeugd

Ik heb nogal wat ooms en tantes en als kind stelde ik mezelf weleens de vraag: ‘Wie is mijn favoriet?’ Ik hoefde daar overigens niet lang over na te denken. Mijn favoriete oom was oom Dirk. En daar was maar een reden voor. Oom Dirk was een rasverteller, lang voor het woord storyteller was uitgevonden.

 

Als mijn ouders hun verjaardagen vierden, kwamen de ooms en tantes op visite. De dames aan de advocaat met slagroom en de mannen aan de jonge klare. En meestal kwam ook oom Dirk. Daar kon ik me echt op verheugen. Als vrachtwagenchauffeur maakte hij van alles mee en hij wist al die verhalen in de overtreffende trap te vertellen. Was het een mop of een echt verhaal? Vaak kon het allebei zijn. En al die verhalen gingen gepaard met bulderend gelach en af een toe een stevige krachtterm, waarop mijn oma dan riep: ‘Dirk, niet zo vloeken’.

Tone of Voice

Later leerde ik nog veel meer van oom Dirk. Tijdens de lange zomervakanties mocht ik namelijk met hem mee op zijn vrachtwagen. Al snel kwam ik tot de ontdekking dat oom Dirk het avontuur opzocht. Na een lange dag werken, werd de vrachtwagen geparkeerd en gingen we op stap. Vaak in de bekende chauffeurcafés maar ook geregeld in kroegen in steden en dorpen. Zo zat ik als twaalfjarige jongen op een doordeweekse avond zomaar midden in een volkscafé in de Amsterdamse Jordaan of in een stamkroeg ergens in Limburg. En net als op verjaardagen bij ons thuis, was oom Dirk vaak in minder dan een kwartier het stralende grappende en grollende middelpunt. Een ding viel mij daarbij op: zijn tone of voice. Waar mijn oma tijdens verjaardagen ingreep als het taalgebruik iets te grof of uitbundig werd, gingen hier de remmen nog meer los. Maar altijd met een feilloos gevoel voor zijn publiek op dat moment. Ik vond het prachtig natuurlijk, ook omdat oom Dirk het blijkbaar helemaal niet erg vond dat ik wat biertjes dronk. Niet bepaald een strenge oom dus.

Verhalen Verkopen

Na zijn carrière als chauffeur en mede-eigenaar van een transportbedrijf, ging oom Dirk later aan de slag als vertegenwoordiger, of zoals we nu zeggen: accountmanager. Ik was er nooit bij maar twijfel er niet aan dat hij daarin succesvol was. De verhalen die hij vertelde kreeg je er immers gratis bij. Want verhalen verkopen in de meest pure vorm. Brand storytelling in optima forma. Bij oom Dirk zat het in zijn genen.

Ook leuk om te lezen